อันดับแรกให้เราลองทำการเทียบเสียงตัวอักษรนำ ซึ่งคือ "B" หรือมีเสียง บ และเติมสระเข้าไป
นั่นคือ "u" จะได้คำที่มีเสียงว่า บู
จากนั้นเติมตัวสะกดเข้าไป
คือ Bu + "ch" จะได้เป็น Buch บูคฺ

(das) Buch หนังสือ

อักษรนำ L เสียง ล + สระ ö เสียง อือ+เออ
= Lö ลวืว
อักษรนำพยางค์ที่ 2 w มีเสียง ว + กับสระ e เมื่ออยู่พยางค์สุดท้ายมีเสียงเป็น เออะ
จะได้เป็น Lö + we = ลวืว เวอะ
(der) Löwe สิงโต

เริ่มต้นที่อักษรนำ A มีเสียง อา
ตัวอักษรในภาษาเยอรมันที่สามารถทำหน้าที่เป็นสระได้ จะมีเสียงสระอยู่ในตัว จึงไม่จำเป็นต้องเติมสระ a เข้าไปอีกครั้งเพื่อให้ได้เสียงอา
ตัวสะกด f มีเสียง ฟ
เมื่อมี f 2 ตัวจะทำให้พยางค์ที่สะกดนั้นมีเสียงสั้นลง คือ Aff อัฟ ไม่ใช่ อาฟ ❌
เติมสระ e ที่เมื่ออยู่ท้ายคำจะมีเสียง เออะเข้าไป Affe อัฟ เฟอะ ได้คำว่า

(der) Affe ลิง

อักษรนำ D มีเสียง ด
+ กับ สระ eu มีเสียง ออย = ดอย
เติมตัวสะกด tsch มีเสียง ทฺชฺ

ได้คำว่า Deutsch ดอยทฺชฺ (ด๊อยทฺชฺ)
Deutsch ภาษาเยอรมัน

l มีเสียง ล
+ สระ a = la ลา
+ ตัวสะกด nd มีเสียง นทฺ
ได้เป็น land = ลานทฺ
ดอยทฺชฺ ลานทฺ

Deutschland ประเทศเยอรมนี

อักษรนำพยางค์ที่ 1 I มีเสียง อี (เสียงสระในตัว)
+ อักษรนำพยางค์ที่ 2 d มีเสียง ด
+ สระ ee มีเสียง เอ
ได้คำว่า Idee อีเด

die Idee ความคิด

อักษรนำ Spr เสียง ช(ะ) ปร
+ สระ a เสียง อา เป็น Spra ชะ ปรา
+ ตัวสะกด ch เสียง ค
+ สระ e เสียง เออะ
ได้คำว่า Sprache ชะ ปรา เคอะ

die Sprache ภาษา